W zależności od polityki inwestycyjnej (rodzaju lokat funduszu), a co za tym idzie, stopnia ryzyka inwestycyjnego możemy wyróżnić:

 

• fundusze rynku pieniężnego - lokują w krótkoterminowe papiery dłużne, takie jak bony skarbowe, czy krótkoterminowe obligacje Skarbu Państwa. Jest to grupa funduszy obarczona minimalnym ryzykiem. Fundusze te przynoszą bieżący zysk powyżej inflacji, a wartość inwestycji praktycznie nie podlega wahaniom. Rekomendowany okres inwestycji w funduszu pieniężnym to jeden rok.
• fundusze obligacyjne - inwestują środki Klientów w obligacje. Obarczone są nieco większym ryzykiem inwestycyjnym, niż fundusze rynku pieniężnego. Inwestycja w fundusze obligacyjne nie powinna być krótsza niż dwa lata. W krótszych okresach mogą pojawić się niekorzystne tendencje spadku wartości jednostek uczestnictwa.
• fundusze stabilnego wzrostu - w portfelach inwestycyjnych funduszy stabilnego wzrostu przeważają papiery dłużne: obligacje i bony skarbowe. Udział akcji w aktywach może wynieść od 0 do 40%. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 3-4 lata.
• fundusze zrównoważone - inwestują środki Klientów w akcje oraz w obligacje, a udział tych papierów wartościowych w portfelu funduszy jest mniej więcej równy. Celem takiego funduszu jest stabilne długoterminowe zwiększanie wartości aktywów przez ich aktywne lokowanie w papiery wartościowe, zarówno związane z podwyższonym ryzykiem (akcje), jak i w papiery wartościowe o umiarkowanym poziomie ryzyka (obligacje). Ryzyko związane z tymi funduszami jest zatem duże, natomiast możliwość zysku jest większa niż przy funduszach stabilnego wzrostu. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 4-5 lat.
• fundusze akcyjne - lokują do 100% aktywów w akcje, przy wykorzystaniu agresywnych strategii inwestycyjnych. Są najbardziej podatne na wahania koniunktury rynkowej. Ryzyko jest wysokie z powodu możliwych znacznych wahań wartości jednostki. Zagrożenie to spada wraz z przedłużeniem horyzontu czasowego inwestycji. Horyzont inwestycyjny co najmniej 5-7 lat. W ramach funduszy akcyjnych mogą występować fundusze inwestujące w określone sektory gospodarcze (np. sektor finansowy lub ochrony zdrowia) bądź inwestujące w określony typ spółek (np. małe i średnie spółki).
• fundusze aktywnej alokacji aktywów - mogą w zależności od koniunktury na rynku finansowym kierować środki pieniężne w te segmenty rynku, które dadzą najkorzystniejsze możliwości ich pomnożenia. Ich możliwości inwestycyjne nie są tak ograniczone, jak w przypadku klasycznych funduszy. Zarządzający funduszem mogą nawet zredukować ilość akcji w portfelu inwestycyjnym do zera, jeśli koniunktura jest niekorzystna, natomiast gdy ulegnie ona poprawie, mogą zwiększać ich ilość do udziału maksymalnego.
• fundusze z ochroną kapitału - podstawową zasadą polityki inwestycyjnej jest zabezpieczenie przed spadkiem wartości jednostki uczestnictwa poniżej określonego poziomu poprzez alokowanie portfela inwestycyjnego w udziałowe papiery wartościowe, instrumenty pochodne oraz papiery wartościowe o stałym dochodzie.

 

Konstrukcja ta pozwala na utworzenie w ramach jednego funduszu inwestycyjnego kilku subfunduszy, z których każdy może realizować własną politykę inwestycyjną. Parasolem jest tutaj cały fundusz, który posiada osobowość prawną, natomiast subfundusze są odrębnymi portfelami inwestycyjnymi ale nie posiadają osobowości prawnej.

Korzyścią dla Inwestora jest to, że koszty działalności całego funduszu rozkładają się proporcjonalnie na wszystkie subfundusze a przede wszystkim neutralność podatkowa przy zamianie jednostek uczestnictwa pomiędzy subfunduszami w ramach tego samego funduszu, gdyż opodatkowanie zysku z tytułu udziału w funduszu inwestycyjnym następuje dopiero przy wyjściu z funduszu .

 

Lokują swoje aktywa w jednostki uczestnictwa i certyfikaty inwestycyjne innych funduszy inwestycyjnych, niekoniecznie tego samego towarzystwa. Zaletą tego typu funduszu jest dodatkowa selekcja i dywersyfikacja inwestycji.

 

Pomimo że Fundusz prowadzi jednorodną politykę inwestycyjną, tzn. tworzy jeden portfel inwestycyjny, może zbywać uczestnikom jednostki uczestnictwa różnych kategorii.

Można wyodrębnić dwie podstawowe grupy jednostek uczestnictwa: jednostki uczestnictwa, różniące się sposobem pobierania opłat manipulacyjnych oraz  jednostki uczestnictwa różniące się stopniem uczestnictwa ich nabywcy w obciążeniach aktywów funduszu. Przykładowo: Kat. A – opłata manipulacyjna pobierana jest przy nabyciu, Kat. B – opłata manipulacyjna pobierana jest przy odkupieniu jednostek, Kat. I – jednostki uczestnictwa w ramach Indywidualnego Konta Emerytalnego.

 

Instytucje finansowe oferują różnego rodzaju produkty oparte na funduszach inwestycyjnych. Produkty te działają w oparciu o własne regulaminy, tabele opłat oraz prospekty informacyjne funduszy. Dają one dodatkowe korzyści Klientom. Mogą to być m.in.:

• programy systematycznego oszczędzania – umożliwiające systematyczne nabywanie jednostek różnych funduszy, plany te mogą być oparte na jednym lub na kilku funduszach, klient deklaruje regularność określonych wpłat w konkretnym okresie, uzyskując w ten sposób zniżki w opłatach manipulacyjnych;
• indywidualne konta emerytalne i pracownicze programy emerytalne – umożliwiające oszczędzanie środków na przyszłą emeryturę i dające dodatkowe korzyści podatkowe;
• produkty rentierskie – wypłata, wcześniej zainwestowanych środków, z określoną częstotliwością;
• portfele modelowe – Klient może wybrać portfel o odpowiednim dla niego ryzyku inwestycyjnym, który zakłada inwestycje w określonej proporcji, w konkretne fundusze inwestycyjne Towarzystwa;
• połączenie Lokaty bankowej z inwestycją w fundusz;
• połączenie kredytu z inwestycją w fundusz.

 

Fundusze krajowe i zagraniczne róznią się w zakresie rozliczania podatku:

 

• FUNDUSZE POLSKIE

Dochody z tytułu udziału w funduszach inwestycyjnych podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w formie zryczałtowanej (19%). W przypadku funduszy inwestycyjnych podatek dochodowy naliczany jest dopiero w momencie umarzania jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych lub zbycia certyfikatów osobie trzeciej.
W przypadku nierezydentów poboru podatku dokonuje się z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

• FUNDUSZE ZAGRANICZNE

Przedmiotem opodatkowania jest różnica pomiędzy ceną umorzenia jednostek a ceną nabycia, pomniejszona o koszty transakcji. Klient rozlicza podatek samodzielnie, Agent transferowy nie pobiera w tym przypadku podatku. Nierezydenci nie mają obowiązku rozliczać podatku z tego tytułu w Polsce.

Jakie są najważniejsze zasady inwestowania?

Im większy potencjalny zysk tym wyższe ryzyko inwestycji
Dłuższy okres inwestycji minimalizuje negatywne skutki czasowych wahań koniunktury
Dywersyfikacja – posiadanie w portfelu różnych klas aktywów pomaga ograniczyć wahania wartości portfela oraz minimalizuje ryzyka i oznacza uśrednienie zysków
Strategia systematycznych wpłat pomaga Inwestorom uzyskać wzrost wartości inwestycji dzięki uśrednianiu cen.

 

Przy planowaniu inwestycji Klient powinien:

• określić cel oraz czas inwestycji, uwzględniając minimalny okres inwestycji sugerowany dla danego funduszu,
• kierować się własnym poziomem akceptacji ryzyka inwestycyjnego np. jak zareagowałbym na 10% spadek  moich inwestycji?
• pamiętać, że wyniki historyczne funduszy nie dają żadnej gwarancji powtórzenia się w przyszłości i nie mogą być czynnikiem decydującym przy wyborze funduszu.

 

• Agent transferowy - podmiot prowadzący na zlecenie funduszu rejestr uczestników funduszu, dokonujący rozliczeń wszystkich transakcji.
• Aktywa funduszu - mienie funduszu obejmujące środki pieniężne z wpłat uczestników funduszu, środki pieniężne, prawa nabyte przez fundusz oraz pożytki z tych praw.
• Akcja - papier wartościowy łączący w sobie prawa o charakterze majątkowym i niemajątkowym, wynikające z uczestnictwa akcjonariusza w spółce akcyjnej. Także ogół praw i obowiązków akcjonariusza w spółce lub część kapitału akcyjnego.
• Benchmark - wzorcowy portfel, który stanowi punkt odniesienia do dokonywania ocen wyników zarządzania aktywami funduszu. Benchmarkami mogą być różne pojedyncze instrumenty finansowe lub dowolne ich kombinacje
• Bessa - długotrwała zniżka kursów papierów wartościowych, obniżająca w istotny sposób ich wartość jak i wartość całego rynku.
• Blokada rejestru - zablokowanie wszystkich zleceń dotyczących zablokowanego rejestru w czasie podanym przez uczestnika
• Cena jednostki uczestnictwa - to cena, po jakiej fundusz zbywa i odkupuje jednostki uczestnictwa będąca jednocześnie wartością aktywów netto funduszu przypadających na jednostkę uczestnictwa.
• Depozytariusz - Bank, który przechowuje środki funduszu. Do jego głównych zadań, na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych należą: ochrona interesów uczestników funduszy oraz wycena aktywów funduszy.
• Doradca inwestycyjny - osoba zajmująca się zarządzaniem aktywami funduszy w towarzystwie funduszy inwestycyjnych. Doradcą inwestycyjnym może być wyłącznie osoba, która zdała egzamin państwowy i posiada licencję doradcy inwestycyjnego, wydaną przez Komisję Nadzoru Finansowego.
• Duracja – współczynnik ten pokazuje, jak zmienia się wartość części dłużnej funduszu w reakcji na zmianę stóp procentowych. Im wyższe duration, tym wyższy wpływ zmian stóp procentowych na zmianę wartości jednostki funduszu, czyli tym wyższe ryzyko z nim związane.
• Dystrybutor - podmiot pośredniczący w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszu.
• Dzień wyceny - dzień wyceny aktywów funduszu, czyli ustalenia wartości aktywów netto funduszu oraz wartości aktywów netto funduszu na jednostkę uczestnictwa. Dzień ten wskazany jest w statucie funduszu. Dla funduszy krajowych zazwyczaj jest to każdy dzień, w którym odbywa się normalna sesja na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.
• Fundusz inwestycyjny - osoba prawna, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe. Fundusze inwestycyjne są tworzone i zarządzane przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych.
• Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie - giełda papierów wartościowych służąca przede wszystkim krajowemu obrotowi akcjami publicznych spółek akcyjnych, obligacjami państwowymi, walorami Narodowych Funduszy Inwestycyjnych i innymi papierami dopuszczonymi do obrotu publicznego.
• Horyzont inwestycyjny - Okres czasu na jaki możemy ulokować środki.
• Hossa -długotrwała zwyżka kursów papierów wartościowych, podnosząca w istotny sposób ich wartość jak i wartość całego rynku.
• Instrumenty rynku pieniężnego - krótkoterminowe dłużne instrumenty finansowe, takie jak: papiery komercyjne, bony skarbowe, czy certyfikaty depozytowe, których termin do wykupu wynosi mniej niż rok.
• Jednostka uczestnictwa - prawo majątkowe do udziału w aktywach netto funduszu. W zależności od wielkości wpłaty, uczestnik funduszu ma przydzieloną odpowiednią liczbę jednostek uczestnictwa.
• Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) - organ administracji państwowej nadzorujący rynek finansowy w Polsce, w szczególności jest to organ kontrolny wobec funduszy inwestycyjnych, chroniący inwestorów. KNF przejęła kompetencje Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, a od 1 stycznia 2008 r. przejęła także kompetencje Komisji Nadzoru Bankowego.
• Konwersja/Zamiana jednostek uczestnictwa - przenoszenie zainwestowanych w funduszu inwestycyjnym/subfunduszu środków do innego funduszu/subfunduszu zarządzanego przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych. Zamiana polega na odkupieniu przez fundusz wskazanej liczby jednostek i jednoczesnym nabyciu za tę samą kwotę jednostek uczestnictwa w innym funduszu.
• Limit inwestycyjny - zwykle jest to określona w procentach część aktywów funduszu inwestycyjnego, która może być zainwestowana w poszczególne rodzaje instrumentów finansowych.
• Nabycie - zakup jednostek uczestnictwa przez Inwestora lub Uczestnika funduszu. Nabycie następuje poprzez złożenie zlecenia nabycia u Dystrybutora lub w funduszu oraz dokonanie wpłaty środków pieniężnych na rachunek funduszu lub wyłącznie poprzez dokonanie wpłaty środków pieniężnych na rachunek funduszu.
• Obligacja - Obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji (obligatariusza) i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia.
• Odkupienie - odkupienie od uczestnika przez fundusz jednostek uczestnictwa. W zleceniu odkupienia uczestnik określa liczbę jednostek albo kwotę, za jaką mają być odkupione. Środki uzyskane z transakcji są niezwłocznie przekazywane na konto bankowe uczestnika, wskazane przez niego w zleceniu. Zlecenia można składać osobiście, przez pełnomocnika w POK-u, telefonicznie lub przez Internet - po podpisaniu odpowiednich umów.
• Opłata manipulacyjna (dystrybucyjna) - opłata pobierana przy zakupie jednostek uczestnictwa funduszu.
• Opłata za konwersję/zamianę - opłata pobierana za konwersję/zamianę jednostek uczestnictwa.
• Opłata za zarządzanie - roczna opłata pobierana za zarządzanie powierzonymi pieniędzmi, liczona jako procent od zainwestowanej kwoty. Publikowana wycena jednostki uczestnictwa zawiera opłatę za zarządzanie.
• Otwarty fundusz inwestycyjny (FIO) - Fundusz charakteryzujący się tym, iż zbywa jednostki uczestnictwa i dokonuje ich odkupienia na żądanie uczestnika funduszu. Poszczególne jednostki uczestnictwa reprezentują jednakowe prawa majątkowe, a ich ilość jest teoretycznie nieograniczona. Otwarte fundusze w porównaniu z zamkniętymi mają dużo więcej ograniczeń inwestycyjnych w celu zapewnienia maksimum bezpieczeństwa inwestowanych środków.
• Opłata umorzeniowa - opłata pobierana przy odkupieniu jednostek uczestnictwa.
• Opłata za zarządzanie - wynagrodzenie pobierane przez towarzystwo z tytułu zarządzania funduszem inwestycyjnym. Opłata naliczana jest w każdym dniu wyceny i pokrywana jest z aktywów funduszu. Jej maksymalny poziom nie może być wyższy niż ustalony w statucie funduszu. Wyliczana przez fundusz wartość jednostki uczestnictwa uwzględnia tę opłatę.
• Papier wartościowy - dokument obejmujący prawa majątkowe przysługujące jego posiadaczowi. Do najpopularniejszych należą akcje, prawa poboru, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne, czeki, weksle.
• Papiery dłużne - wszelkiego rodzaju obligacje, weksle, bony skarbowe i pieniężne, papiery wartościowe stanowiące dowód zobowiązania finansowego (zazwyczaj wypłacenia określonej sumy pieniędzy) pomiędzy zaciągającym zobowiązanie (emitentem), a nabywcą papieru dłużnego. Papiery dłużne zazwyczaj cechują się wysoką płynnością i niewielkim ryzykiem inwestycyjnym.
• POK - Punkt Obsługi Klientów prowadzony przez dystrybutora.
• Polityka inwestycyjna funduszu - polityka inwestycyjna jest zapisana w statucie i informuje potencjalnych uczestników, w jaki sposób fundusz zamierza osiągnąć swój cel inwestycyjny. Polityka inwestycyjna określa kategorie lokat funduszu oraz wyjaśnia, jakimi kryteriami będą się kierować zarządzający aktywami funduszu przy wyborze tychże lokat, tak aby fundusz osiągnął zamierzony cel inwestycyjny.
• Prospekt informacyjny - podstawowy dokument prawny regulujący działanie funduszu. Prospekt informacyjny m.in. zawiera: informacje o towarzystwie reprezentującym fundusz, informacje o osobach zarządzających funduszem, informacje o banku depozytariuszu, sposób zbywania i odkupywania jednostek uczestnictwa/certyfikatów inwestycyjnych, statut funduszu, opis czynników ryzyka związanych z inwestowaniem w funduszu.
• Profil ryzyka - zależność pomiędzy oczekiwaną stopą zwrotu z portfela, a jego ryzykiem, mierzonym najczęściej odchyleniem standardowym stopy zwrotu.
• Potwierdzenie - dokument będący potwierdzeniem realizacji zlecenia dotyczącego jednostek uczestnictwa, który Agent Transferowy przesyła uczestnikowi w imieniu funduszu.
• Reinwestycja - ponowne nabycie jednostek uczestnictwa w funduszu po tym, jak uprzednio dokonało się ich odkupienia. Reinwestycja jest wolna od opłaty dystrybucyjnej, ale tylko do kwoty, na jaką uprzednio zostały odkupione jednostki uczestnictwa.
• Rejestr funduszy inwestycyjnych - rejestr wszystkich funduszy inwestycyjnych funkcjonujących w Polsce. Rejestr jest prowadzony przez Sąd Okręgowy w Warszawie.
• Realna stopa zwrotu - stopa zwrotu uwzględniająca inflację w okresie inwestycji.
• Rejestr uczestników - ewidencja danych dotyczących uczestników funduszy inwestycyjnych prowadzona przez Agenta Transferowego. Zawiera między innymi: dane identyfikacyjne uczestnika, informacje o liczbie posiadanych przez niego jednostek uczestnictwa, szczegółowe informacje o wszystkich realizowanych przez klienta transakcjach i dyspozycjach.
• Sprawozdanie finansowe funduszu - pisemna informacja o stanie majątkowym funduszu, w tym o wszystkich lokatach funduszu według stanu na dany dzień a także o przychodach, zyskach oraz kosztach i stratach, jakie poniósł fundusz w danym okresie. Sprawozdanie finansowe funduszu zawiera również inne informacje wymagane przepisami prawa. Fundusz publikuje sprawozdania finansowe dwa razy do roku w formie półrocznych i rocznych sprawozdań.
• Statut funduszu - Jest to dokument określający warunki działania funduszu inwestycyjnego. Pełni on funkcję regulaminu i dostarcza uczestnikowi informacji na temat polityki inwestycyjnej, kosztów, częstotliwości wyceny i innych, koniecznych do podjęcia świadomej decyzji inwestycyjnej. Treść statutu jak również wszelkie w nim zmiany, są zatwierdzane przez KNF.
• Stopa zwrotu - stosunek osiągniętych w danym okresie zysków/strat z inwestycji do zainwestowanego kapitału. Wyrażona w procentach umożliwia porównywanie między sobą efektów różnych inwestycji.
• Statut funduszu - jest to dokument prawny określający warunki działania funduszu inwestycyjnego, sporządzony w formie aktu notarialnego. Statut zawiera m.in. informacje na temat celu inwestycyjnego, polityki inwestycyjnej, rodzaju ponoszonych przez fundusz kosztów. Treść statutu oraz  zmiany m.in. w zakresie kosztów obciążających uczestników oraz fundusz, są zatwierdzane przez KNF.
• Tabela opłat - ustalane przez fundusz zestawienie obowiązujących opłat za wykonywanie poszczególnych zleceń.
• Towarzystwo funduszy inwestycyjnych (TFI) - Firma, której celem działalności jest tworzenie i zarządzanie funduszami inwestycyjnymi. Towarzystwo działa na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych. Jego utworzenie wymaga zgody KNF, która akceptuje m.in. skład zarządu oraz rady nadzorczej towarzystwa, wybór osób zarządzających funduszami TFI reprezentuje fundusz, zarządza nim, i zajmuje się dystrybucją. Towarzystwo może rozszerzyć swoją działalność o świadczenie usług zarządzania cudzym portfelem papierów wartościowych na zlecenie.
• Uczestnik funduszu - osoba fizyczna, osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, posiada przynajmniej część jednostki uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny funduszu zamkniętego.
• Udzielenie pełnomocnictwa - udzielone przez uczestnika upoważnienie do składania w jego imieniu  i na jego rzecz oświadczeń woli związanych imieniu uczestnictwem w funduszu inwestycyjnym. Pełnomocnictwo udzielane jest na piśmie.
• Umorzenie jednostki uczestnictwa - wycofanie zainwestowanych pieniędzy. Inaczej odkupienie przez fundusz jednostek uczestnictwa na żądanie uczestnika funduszu.
• Ustawa o funduszach inwestycyjnych - dokument prawny regulujący powstawanie i działanie funduszy inwestycyjnych, prawa i obowiązki uczestników tych funduszy. Ustawa z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych Dz. U. z dnia 28 czerwca 2004 r. Nr 146, poz. 1546 z póź. zm.
• Wartość jednostki uczestnictwa - wartość aktywów netto funduszu przypadająca na jednostkę uczestnictwa, cena jednostki uczestnictwa funduszu.
• Współczynnik Alpha - mierzy związek między aktualnymi wynikami funduszu a wynikami, które zostałyby osiągnięte z racji samych ruchów rynkowych. Innymi słowy mierzy wartość dodaną uzyskiwaną z zarządzania portfelem przez ekspertów.
• Wspólczynnik Beta - mierzy zależność pomiędzy zmiennością funduszu a benchmarkiem. Fundusz z betą równą 1 jest uznawany za fundusz o podobnej zmienności benchmarku. Fundusz z betą wyższą jest uznawany za bardziej zmienny niż benchmark, podczas gdy fundusz z betą niższą może wzrastać lub spadać wolniej niż benchmark.
• Współczynnik Sharpe’a - współczynnik pokazuje jak opłacalne jest ryzyko jakie ponosi fundusz w stosunku do bezpiecznych inwestycji. Im wyższy poziom współczynnika tym przy niższym nakładzie ryzyka w stosunku do bezpiecznych inwestycji został osiągnięty wynik funduszu.
• Zamknięty fundusz inwestycyjny (FIZ) - fundusz, do którego można przystąpić w określonym momencie czasu (w okresie subskrypcji), w zamian  za wpłacone środki klient otrzymuje certyfikaty inwestycyjne, które mogą być notowane na giełdzie papierów wartościowych. Wycofanie środków z funduszu możliwe jest tylko w określonych terminach podanych w statucie lub poprzez sprzedaż certyfikatów inwestycyjnych na giełdzie papierów wartościowych.
• Zarządzający funduszem - specjaliści zatrudnieni przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych w celu zarządzania portfelami inwestycyjnymi funduszy zgodnie z ich politykami inwestycyjnymi.
• Zlecenie - pisemna, ustna lub w inny dopuszczalny sposób złożona dyspozycja dotycząca jednostek uczestnictwa, składana za pośrednictwem Dystrybutora. Podstawowe rodzaje zleceń to: zlecenie nabycia, zlecenie odkupienia/umorzenia, zlecenie konwersji/zamiany.
• Zysk z inwestycji - dochód wynikający z różnicy między ceną po jakiej uczestnik odkupił jednostki uczestnictwa, a ceną nabycia tych jednostek, w przypadku gdy cena odkupienia jest wyższa od ceny nabycia. Im większa to różnica, tym wyższy zysk uczestnika. Zysk z inwestycji zależy od wielu czynników, m.in. celu inwestycyjnego funduszu, umiejętności osób zarządzających, koniunktury na rynku oraz horyzontu inwestycji. Prawdopodobieństwo osiągnięcia większego dochodu jest tym wyższe, im dłuższy horyzont inwestycji.

Raiffeisen Bank Polska S.A. na podstawie umowy z Towarzystwem Funduszy Inwestycyjnych pełni rolę dystrybutora jednostek funduszy inwestycyjnych.

Niniejszy materiał ma charakter wyłącznie reklamowy i informacyjny oraz nie stanowi oferty w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu Cywilnego. Informacje zawarte w niniejszym materiale nie mogą być traktowane, jako usługa doradztwa inwestycyjnego, podatkowego lub jako forma świadczenia pomocy prawnej. Raiffeisen Bank Polska S.A. dołożył starań, aby zamieszczone w niniejszym materiale informacje były rzetelne oraz oparte na wiarygodnych źródłach.

Inwestycje w instrumenty finansowe są obarczone ryzykiem inwestycyjnym, co oznacza możliwość uzyskania negatywnego wyniku finansowego z tej inwestycji (włącznie z możliwością utraty części lub całości zainwestowanego kapitału). Historyczne wyniki inwestycyjne nie stanowią gwarancji osiągnięcia podobnych wyników inwestycyjnych w przyszłości. Ewentualne zyski mogą ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu wskutek zmian wielkości popytu i podaży na rynku instrumentów finansowych, kursu walutowego, stopy procentowej lub innych czynników rynkowych mających wpływ na wycenę instrumentu.

Raiffeisen Bank Polska S.A. oferując instrumenty finansowe nie świadczy usług doradztwa inwestycyjnego, ani nie udziela porad inwestycyjnych lub rekomendacji zawarcia transakcji. Ostateczna decyzja, co do zawarcia transakcji, horyzontu inwestycyjnego oraz wielkości zaangażowanych środków należy wyłącznie do Klienta.

Inwestycje w instrumenty finansowe nie są zobowiązaniem, ani nie są gwarantowane przez Raiffeisen Bank Polska S.A..

Przed skorzystaniem z usług inwestycyjnych oraz przed zainwestowaniem w instrumenty finansowe/produkty inwestycyjne należy zapoznać się z Regulaminem, Umową dotyczącą danego produktu/usługi oraz wymaganymi prawem informacjami zawartymi w prospekcie informacyjnym lub memorandum informacyjnym dostępnym w placówkach Banku, na stronie internetowej Banku lub na stronie internetowej podmiotu, którego produkty lub usługi są oferowane za pośrednictwem Banku.

Inwestowanie w instrumenty finansowe może wiązać się z koniecznością poniesienia opłat i prowizji. Prezentowane wyniki nie uwzględniają tych pozycji i nie gwarantują prezentacji łącznego wyniku dla Klienta. Szczegółowe informacje na temat opłat i prowizji związanych z daną usługą inwestycyjną, instrumentem finansowym znajdują się w Oddziałach Raiffeisen Bank Polska S.A., w szczególności w Tabeli opłat i prowizji obowiązującej w Banku.

Inwestowanie w instrumenty finansowe może się wiązać z konsekwencjami podatkowymi. Zyski z inwestycji w instrumenty finansowe podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Bank nie ponosi żadnej odpowiedzialności za skutki podatkowe związane z inwestycją  w instrumenty finansowe W celu uzyskania szczegółowych informacji w zakresie opodatkowania zysków z inwestycji
w instrumenty finansowe, Klient powinien zasięgnąć porady profesjonalnego doradcy podatkowego.

Zestawienia zawarte w niniejszym materiale będące symulacją przyszłych wyników nie stanowią gwarancji osiągnięcia w przyszłości podobnych wyników z inwestycji. Mechanizm symulacji nie odnosi się do wyników w przeszłości. Scenariusze symulacji mają charakter wyłącznie przykładowy i nie odnoszą się do indywidualnej sytuacji Klienta. Symulacja jest oparta na wynikach brutto, w związku z czym, w celu obliczenia rzeczywistego wyniku należy uwzględnić ewentualne opłaty i prowizje związane z inwestycją.

Instrumenty mogą być denominowane w walucie obcej, w związku z czym rzeczywista wartość inwestycji będzie zależna od zmiany kursów wymiany, które mogą wpływać na zwiększenie lub zmniejszenie wartości instrumentu i ewentualnych zysków.

Wartość Transakcji i wynik finansowy inwestycji jest zależny od kursu wymiany walut, który jest zmienny. Zmienność kursu wymiany wynika ze zmienności popytu i podaży na waluty na rynkach finansowych, na który wpływ może mieć m.in. sytuacja polityczno-gospodarcza, zmiana parametrów makroekonomicznych, poziom inflacji i oceny ryzyka inwestycji.

Wartość Transakcji oraz zysku z inwestycji zależy od wartości stopy procentowej, która jest zmienna. Zmienność stopy procentowej wynika ze zmienności ceny pieniądza na rynkach finansowych, przy uwzględnieniu w szczególności sytuacji polityczno-gospodarczej, zmiany parametrów makroekonomicznych, poziomu inflacji i oceny ryzyka inwestycji.

Wartość transakcji i wynik finansowy inwestycji jest zależny od cen towarów bazowych, które są zmienne. Zmienność cen towarów wynika ze zmienności popytu i podaży na rynkach finansowych, na które wpływ może mieć m.in. sytuacja polityczno-gospodarcza, zmiana parametrów makroekonomicznych, poziom inflacji i oceny ryzyka inwestycji.

Powielanie, bądź publikowanie niniejszego materiału lub jego części bez pisemnej zgody Raiffeisen
Bank Polska S.A. jest zabronione